Eerste week Chongqing

Vol zenuwen stapte ik vorige week het vliegtuig in. Ik keek er onwijs naar uit om mijn familie weer te zien. Wat moest ik eigenlijk verwachten? Hoe gaat het communiseren en gaat het niet moeilijk worden helemaal alleen?

Samen met iemand anders vloog ik van Amsterdam naar Rome en daar had ik een overstap. Ik vond het wel erg spannend. 

Eindelijk was ik aangekomen op het vliegveld in Chongqing en werd opgehaald door mijn vader en oudste zus yixin. We gingen naar het huis van mijn oudste zus. Gelijk kregen we weer heel veel eten. De schoonmoeder van Yixin kan heel goed koken. Ik kon ook eindelijk mijn nichtje weer zien. Wat is zij groot geworden. Ze begint echt al dingetjes te brabbelen en lacht alleen maar. Het is erg leuk om met haar te spelen. 

De eerste dag was het heerlijk weer, wel 30 graden. Samen ben ik met mijn vader naar de kapper geweest. Wat kon dit goedkoop zeg! Ook ben ik over de chinese markt heen gelopen. De chinese markt is heel anders, hier moet ik wel erg aan wennen. Heel veel eten, kruiden en slaapgoed wordt er verkocht. Ook was er gewoon een accupunctuur die dit gewoon buiten deed. 

De tweede dag ben ik met mijn zus naar de grote stad geweest en zijn wij eerst naar een meneer geweest die veel contacten heeft met de chinese ambasade. Deze meneer gaat voor 1 meisje uit Fuling helpen zoeken. Dit meisje woont nu in Amerika. Ook gaat hij helpen met een zoektocht voor een meisje uit Nederland die geadopteerd is uit Kunming. Later deze dag ben ik samen met yixin gaan shoppen.

Vrijdag ben ik naar Wulong geweest. Hier heb ik 3 dagen door gebracht. Het was er zo mooi. Erg rustgevend. Overal waren hele mooie bergen en watervallen. Er is ook een Chinese film opgenomen in dit natuurgebied. Ook heb ik op een glazen balkon gestaan. Dit was wel erg eng. Wulong is zeker een plaats die je gezien moet hebben. Dit is wel een paar uur rijden van Chongqing. Je zou het in 1 dag kunnen bezoeken, maar het is ook zeker aan te raden om er 1 nachtje te slapen. 

One of the most beautiful places on earth 

Zondag ben ik naar Mingjia geweest. Hier wonen mijn ouders, zusje en broertje. Ik heb 4 dagen met hun door gebracht. Zondag was het erg warm weer en zijn we veel buiten geweest. Samen met mijn vader, zusje en broertje zijn wij gaan basketballen. De andere dagen regende het alleen maar dus zat ik binnen opgescheept.

Ik heb veel tijd met ze kunnen door brengen. Mijn zusje en broertje gingen naar school en ik ben samen met mijn ouders het dorp in geweest. Ik ben over de markt heen geweest. Dit was wel heel anders als in Nederland. Op deze markt wordt er veel vlees verkocht. Ik vond het erg vreemd om te zien hoe alle vlees daar in de buitenlucht hangt. Zelf vond ik dit niet erg hygiënisch. Ik kan hier nog steeds niet aan wennen. Ook heb ik van begin tot einde mee gemaakt hoe een dekbed werd gemaakt. Ik ben in een zaakje wat noedels gaan eten. Zij vonden het erg bijzonder dat er iemand uit Nederland bij hun in de zaak was. Ze wilde gelijk weten hoe je noedels zei in het nederlands en Nederlands geld zien. Iedereen kwam erbij staan en ging foto’s maken van het nederlandse geld. 

Wanneer mijn zusje en broertje uit school kwamen gingen ze gelijk aan huiswerk. Met hun jassen nog aan. Als het huiswerk werd goedgekeurd door vader mochten ze met mij gaan spelen. Ze vonden snapchat erg leuk. Mijn moeder heeft mij leren sloffen maken. Ook heb ik weer wat sloffen mee gekregen. Mijn vader heeft mij dimsum leren maken. Mijn zusje en broertje wilde dit ook gelijk leren en zo stonden wij in de keuken dimsum te maken. Het avond eten was dus ook dimsum.

Mijn zusje is bij mij alle nachten gaan slapen. Wanneer wij in bed lagen zaten wij te praten via de vertaalmachine. Voor het slapen heb ik met mijn zusje en broertje wat net knuffels gespeeld. Ze zien mij echt als hun grote zus en dat was erg leuk om te zien. 

Woensdag ben ik samen met mijn vader terug gegaan naar de stad. Dit was een reis van 7 uur. Het regent al een paar dagen heel erg dus de wegen zijn erg slecht in de bergen. Eerst reed de bus niet dus zaten we met 10 mensen, eenden en kippen opgepropt in een klein busje. Dit busje was bedoeld voor 5 personen maar op houte krukjes zaten we in de achterbak en zo werden we vervoerd vanuit de bergen naar de stad. Ook weer erg leuk om mee te maken. 

In de avond zijn we weer met zijn alle gaan eten bij yixin thuis. In de avond zijn we de aflevering van spoorloos gaan kijken. Voor mijn vader was dit erg emotioneel, maar ook erg leuk om te zien. 

Het is wel erg moeilijk comuniseren en alles gaat echt via de vertaalmachine, maar het is weer een nieuwe uitdaging. Op naar de volgende 2 weken. 

China here I come!

Nog maar een paar dagen en dinsdag ga ik voor 3 weken alleen naar China. Normaal gesproken zou ik niet zo snel achter elkaar gaan. Ik zou eerst voor 10 dagen blijven, maar de plannen zijn gewijzigd en ik blijf nu 3 weken.

De laatste keer was in oktober vorig jaar. Toen ben ik 2 weken geweest en in deze 2 weken is er heel veel veranderd. De band tussen mijn biologische vader en mij is heel erg verbeterd. Het voelde echt als een vader en dochter band. Deze band voelde zo speciaal voor mij dat het gemis naar hem ook heel sterk is.

Ik was blij toen ik weer in Nederland was, maar ik voelde weer een sterk gemis naar mijn biologische familie. Ik heb twee plekken waar ik mij thuis voel, maar het stukje dat ik 10 jaar heb moeten missen voelt dan weer zo ver van mij vandaan. Mijn roots, mensen die mij zien zoals ik ben, mijn thuis. Het is moeilijk te omschrijven.

Al gauw begon het gemis en begon ik plannetjes te bedenken om zo snel mogelijk weer naar China te gaan. 2x per jaar naar China gaan was de oplossing. Of het 2 keer per jaar wordt ga ik nog zien.

Eerst wilde ik met Chinees nieuwjaar naar mijn familie gaan. Het lijkt mij toch leuk om dat ook eens mee te maken. Helaas kon dit niet door gaan en was het dan erg snel, want ik was pas 3 maanden geleden terug geweest. Mijn 2e zus Lu was in verwachting en het baby’tje zou er zijn als ik in April naar China zou gaan. Zo dus gepland en ik heb ondertussen een neefje gekregen.

10 dagen is wel erg kort. Dus heb ik mijn vliegticket laten omboeken en blijf ik 3 weken. Mijn visum is ten slotte 1 maand geldig. Ik verblijf bij mijn oudste zus en in het weekend hopelijk bij mijn ouders’ appartement op het platteland, zodat ik mijn zusje en broertje nog kan zien. Als ik maar 10 dagen zou blijven, zou ik hen ook maar 2 dagen gezien hebben, net als in oktober. Dat is veel te kort. Ik wil echt tijd met ze doorbrengen. In het weekend zijn ze vrij, dus kan ik daarheen.

Ook hoop ik nog een paar dagen bij mijn 2e zus Lu te kunnen slapen, zodat ik tijd met haar en haar man kan doorbrengen. En met mijn pasgeboren neefje. Ik wil ook graag de schoonfamilie van Lu ontmoeten. Zo maak ik echt het leven van mijn familie mee in china.

Het is een volle planning. Ik ga nog wat dingen in mijn geboortestad Chongqing bekijken, schoolbezoeken doen voor de Stichting en echt de cultuur leren kennen. Ik kijk er echt naar uit. De zenuwen gieren door mijn lijf.

Voor ik het weet ben ik weer terug hier in Nederland…

Een neefje

De laatste keer dat ik mijn 2e zus Lu zag was er niet te zien dat zij zwanger was. Een paar maanden later wel. 

In China weet je pas bij de bevalling wat het wordt. Dit misschien ook, omdat elk gezin graag een jongetje wilt. Dit voorkomt abortus alsbhet toch een meisje blijkt te zijn. 

Mijn zus stuurde laatst allemaal foto’s van haar zwangerschap. Een fotoshoot in China gaat altijd erg uitgebreid. Ik vind het zelf altijd erg leuk om al die foto’s te zien. 

Vanacht is dus na lang wachten mijn neefje geboren. Wat een schatje! Over 2 weken kan ik het in het echt bewonderen. Wat ben ik benieuwd. 

Wat de naam is dat blijft voorlopig nog een verassing. In China krijg je later pas een naam. Ook wordt de geboorte van het kind ook pas echt gevierd na 3 maanden. Hier kan ik helaas niet bij zijn. Gelukkig heb ik wel het 100 dagen feest mogen meemaken bij mijn nichtje. 

Ik ben weer helemaal een trotse tante! 

Harm-Yun uit China

Dit stukje tekst is helemaal zelf door Harm-Yun geschreven. Harm-Yun is geadopteerd uit China. Ben je benieuwd naar zijn verhaal? Lees dan verder 

Mijn naam is Harm-Yun. In 1995 ben ik geboren in Chengdu, en in 1996 ben ik geadopteerd naar Nederland. Ik ben gevraagd om een stukje over adoptie te schrijven. Ik zal kort omschrijven hoe ik mijn biologische ouders heb gevonden, en hoe ik me daarbij voel.

Ik herken me best in het verhaal van Eline, en zowel de positieve aspecten en negatieve aspecten van geboorteorders vinden. In 2010 kreeg ik doordat kennissen de geboorte ouders van hun kind hadden gevonden, de sterkte behoefte om ook mijn ouders te gaan zoeken. Op dat moment was ik 16 jaar. Ik was benieuwd hoe mijn biologische ouders zouden leven, niet zozeer in hoeverre ik op hen zou lijken.

Via een contactpersoon in China zijn wij de zoektocht gestart. Een zoektocht lijkt soms op een emotionele roller coaster, zeker als je eerst op het verkeerde spoor wordt gezet. De weken na de verkeerde match waren dan ook niet makkelijk. Het voelde soms alsof er iemand overleden was. Na een DNA test bleken een paar mogelijke biologische ouders namelijk geen match op te leveren. Toch besloten we om de zoektocht weer door te zetten.

Via lokale journalist heb ik uiteindelijk mijn biologische ouders gevonden. Toen ik het net hoorde, was ik perplex, maar ook erg blij natuurlijk. In februari 2012 heb ik mijn biologische ouders voor het eerst ontmoet. Natuurlijk voelen je biologische ouders niet meteen vertrouwd. Dat proces groeit echt met de jaren.

Wat ik graag wil meegeven dat het vinden van je biologische ouders ook veel vragen bij iemand kan oproepen, zoals hoe zien zij de relatie nu? Hoe belangrijk ben ik? Hoeveel contact moet ik onderhouden en dergelijke? Ook taal en cultuur verschillen erg veel met die van ons.

Maar wat je biologische ouders kunnen brengen is een tweede familie, tweede thuis en een stukje rust en afsluiting van het verleden! In mijn geval zit ik soms met ups en downs. Soms vind ik het geweldig om naar ze toe te gaan, op andere momenten heb ik minder met ze en vind ik het jammer dat ze weinig zelf contact met mij zoeken.

Soms geef ik ook lezingen in Nederland of zelfs in de Verenigde Staten. In 2016 heb ik een lezing gegeven in Boston, MA over mijn ervaringen na het vinden van mijn geboorte ouders. Als daar interesse voor is, dan hoor ik het graag!

Contact opnemen met Harm-Yun kan via mij.

Ontmoetingsmiddag 19 maart 2017

Ben je zelf geadopteerd, adoptieouders of gewoon geinteresseerd? Kom dan 19 maart naar de ontmoetingsmiddag in Hamme. 

Op deze middag vertel ik over mijn adoptie, mijn zoektocht en over hoe de band nu is tussen mij en mijn biologische familie. Deze ontmoetingsmiddag is na aanleiding van de Spoorloos aflevering van 30 januari 2017.

Iedereen is welkom om 13:00

Locatie: Zaal de Bondt                                                                                                                                    Kleinhulst 4, B-9220 Hamme.
Aanmelden kan via: gozoeken@gmail.com

Ontmoetingsbijeenkomst 30 maart 2017

 

Meld je snel aan, iedereen is welkom !

Veel van jullie hebben mijn aflevering bij Spoorloos gezien. Tien jaar geleden heb ik mijn biologische familie ontmoet. Ik was toen wereldwijd de eerste Chinese vondeling die met zekerheid kon zeggen dat ik mijn biologische ouders had gevonden.

Donderdag 30 maart 2017 kom ik in Alkmaar vertellen over mijn ervaringen.                    Ik ga vertellen over hoe ik het heb ervaren om mijn biologische familie te ontmoeten, hoe ik de band nu is tussen mij en mijn biologische ouders en hoe het is om weer in China te zijn. Ook komt mijn moeder vertellen over de zoektocht naar mijn biologische familie en over de stichting Eline-de cirkel is rond.

Tijdens deze avond kan iedereen uitgebreid vragen stellen.

Graag voor Donderdag 20 maart 2017 aanmelden via: 

alkmaar@wereldkinderen.nl

Zie onderin op mijn pagina voor Locatie en tijdstip.

wereldkinderen-alkmaar_eo-uitnodiging_mrt2017

Maandag 21.15 op NPO1

Gister was er een klein stukje te zien bij Spoorloos voor de aflevering van a.s. maandag bij Spoorloos.                                                                                                                                                       Als ik de kleine stukjes beeld zie, voelt het allemaal weer heel erg dichtbij. Het gemist naar mijn familie is dan weer groter.

Maandag is het zover, dan wordt de aflevering uitgezonden bij Spoorloos over mijn reis samen met mijn vriend Mitchel. Zijn jullie ook allemaal benieuwd hoe het leven van mijn Chinese familie is veranderd met behulp van mijn adoptie-ouders?

Kijk dan maandag om 21:15 op NPO1.

http://spoorloos.kro-ncrv.nl/dilemma/chinese-ming-en-wen

 

 

Kro Spoorloos Magazine

Een modern sprookje 

Ik sta weer in het KRO Spoorloos Magazine. Zoals veel van jullie weten ben ik in oktober terug naar mijn geboorteland China geweest samen met Spoorloos. Het was een bijzondere reis en ik heb Paul de eindredacteur van Spoorloos laten zien hoeveel er in het leven van mijn Chinese familie is veranderd.

Graag wil ik jullie dit ook laten zien en dat gaat gebeuren in het programma Spoorloos op 30 januari 2017. Zijn jullie ook benieuwd naar de beelden? Hoe het nu is met het leven van mijn biologische ouders? Hoe de band nu is tussen mijn zussen? Vergeet dan vooral niet te kijken !

Hier alvast een voorproefje